[เหมือนจะReport แต่ไม่ใช่] X-Japan World Tour Live In Hongkong

posted on 27 Jan 2009 10:30 by kamenashi-aliz in Mannual-Aliz

เสาร์ที่ 17 มกราคม 2009

นัดกับเมไว้ 10.00น. ที่แถวขายTour Goods ของ Asia World Expo.... แต่ตรูออกจากโรงแรมตอน10โมง เนื่องจากเมื่อคืนวันศุกร์ เดินแร่ดอยู่มงก๊กตั้งแต่1ทุ่มถึงตี1 เลยไปถึงสถานที่นัดหมายตอน11โมง หากกระนั้นเพื่อนเม เหนือกว่าข้าพเจ้าหลายล้านปีแสง โรงแรมอยู่ห่างจากที่เล่นไลฟ์แค่ชั่วระยะเดิน10นาที (อารมณ์เดินจากมาบุญครองไปสยามเซนเตอร์) แต่เพื่อนเมดันมาถึงตอน 11.30น.

บรรยากาศแถวขายTour Goods.... เนื่องจากไปเร็ว ก็เลยอยู่แถวหน้า แต่สต๊าฟเห็ดสดทำงานอืดเหมือนเรือเกลือ กว่าจะพร้อมขายได้ก็เกือบ บ่ายโมงครึ่ง

ใบสำหรับเขียนรายการของที่ต้องการซื้อ + กระเป๋ากล้อง + ขาอวบๆของตรูเอง ปุฮิ

ซื้อของเสร็จแล้ว ก็ไปแวะกินข้าวเติมพลังที่ City Gate Outlet.... ข้าวมันไก่ เซตนี้ 48เหรียญ อิ่มโคตร และอร่อยมากกกกก ข้าวหอมมัน ไก่เนื้อน่องขาวอวบ คะน้าหวานกรอบ ซุปกลมกล่อม ที่สำคัญคืออาตี๋สับไก่ น่ารักโมเอะมากฮ่ะ

ของที่ซื้อมา ก็เอามาใส่ตั๋วปลาหมึกซะ

บรรยากาศก่อนเริ่ม....

เริ่มแว้ว~~!!!!

จำได้ว่าตอนที่ไปดูลาร์คก็เคยพูดถึงสันดานการดูไลฟ์ของคนฮ่องกงไปแล้วว่า เชรี่ยยยยยยย มากกกกกกก

ครั้งนี้ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากเดิมเลย.... พวกอาตี๋ อาหมวย ยังคงเข้าช้าตามเคย ป๋าโยแอนด์เดอะแก๊งค์เลยประชุมเพลิงคนทั้งฮอลล์ด้วยข้อหาเข้าไลฟ์เลท ปล่อยพวกกรูออกมาตอนเที่ยงคืนพอดีเด๊ะ

(ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอกนะ.... แต่เวลานั้นมันไม่มีรถบัส รถไฟหรือยานพาหนะห่าเหวอะไรก็ตามที่จะสามารถส่งตรูกลับโรงแรมได้อีกแล้ว ถ้าหากไม่ได้คุณลุงรปภ.ท่ารถ ช่วยเซฟชีวิตเอาไว้ เห็นทีว่าคงต้องกลายเป็นผีนอนเฝ้าสนามบินเป็นแน่แท้)

ชาวฮ่องกง ยังคงดูไลฟ์แบบสากกระเบือ มารยาททราม ยืนบนเก้าอี้ และสนใจการถ่ายรูปมากกว่าดูไลฟ์

ไม่รู้ว่าที่เสียเงิน790เหรียญเข้ามาดูบลอคเดียวกับตรู ใช่แฟนเพลงจริงไหม ทำไมถึงร้องเพลงไม่ได้ เล่นมือตามเพลงไม่ได้ เฮียคางหมูพยายามบิวท์แล้วบิวท์อีกจนเหมือนตลกคาเฟ่ พวกแมร่งก็ยัง.............. อ๊ากกกก!!!!

ที่โมโหก็คือ เพลงช้าที่เราควรจะสงบซึ้งให้สมกับความโศกของป๋าโย พวกมันก็พยายามตบมือเร่งให้มันจบเร็วๆ ทำไปได้ไอ้บ้า!!! คิดสภาพดู Endless RainกับSay Anything แบบที่สามารถเต้นได้ แดนซ์มันส์

หอยจ๊อ อึ่มก๊อย เอ๊ย!!!!

ส่วนความทรงจำดีๆก็มี มีมากกว่าเรื่องแย่ๆ แต่เราจะไม่เล่า

ไม่ใช่ว่าเล่นตัวนะ แต่มันอารมณ์แบบเพ้อๆเบลอๆน่ะ เหมือนอยู่ในความฝัน จำไม่ค่อยได้ (เที่ยงคืนปุ๊บ ฝันสลาย รถม้าฟักทองกับเจ้าชายกลายเป็นเจ๊กฮ่องกงที่วิ่งเหยียบกันตาย อะไรเทือกๆนั้น)